Bezoek aan een wereldwonder!

Woensdag 28/9:

Opstaan in het midden van de nacht waarna we 3u vertraging hadden op de luchthaven. Hotel in Cuzco was heel fancy, het enige nadeel was dat Elke en ik op de 4^e verdieping sliepen en er geen lift aanwezig was. Dat was geen lachertje op 3200 meter. Hoogteziek dus het meeste van de dag in bed doorgebracht.

Donderdag 29/9

Tour Valle sagrado. 1^e stop Pisac: ochtendmarkt en ruines bezocht. 2^e stop Urabamba voor een lekkere tuinlunch. 3^e stop: Ollantaytambo: heel mooie ruines. 4^e stop: Chinchero: Peruviaanse vrouwtjes toonden ons hoe wol werd gebruikt en gekleurd om tapijten te maken. Alles op een natuurlijke manier. Super mooie landschappen!

Vrijdag 30/9

Tour Maras en Moray. Moray: Incacirkels, zotte steenconstructies, heel indrukwekkend! Serieuze inspanningen op 3700 m en heel heet. Maras: zoutwinning in de bergen. Ook weer heel indrukwekkend. Op verkenning in Cuzco en bitterballen gegeten!

Zaterdag 01/10

Trein naar Aguas Calientes (een van de mooiste treinreizen ter wereld volgens de reisboek). Chillen in natuurlijke warmwaterbaden die een vreemd geurtje met zich meebrachten maar ons volledig zen maakten voor de zware tocht de volgende dag.

Zondag 02/10

5u s’ochtends, 400m stijgen, 1u45 klimmen en amper 1220 trappen later kwamen we kleddernat maar voldaan aan op Machu Picchu! Whaaw echt fantastisch, de inca’s konden er wat van! Het klimaat veranderde om de haverklap, mistig, zonnig, regen. Interessante tour met gids en llama’s gevoederd. Tiny en ik op verkenning naar de incabrug. Jungleachtig, honderden meters diepe afgronden naast smalle paadjes, zeer avontuurlijk! Afscheid nemen van Machu Picchu deed wel even zeer maar over 30 jaar komen we blijkbaar terug met zn allen. Trein terug naar Cuzco. 

Maandag 03/10

Tour door Cuzco. Klooster, incaruines en marktjes bezocht.

Conclusie: super mooie reis, fijn gezelschap, goed geamuseerd, ongelooflijke landschappen, ongeveer alles was heel indrukwekkend en voor Machu Picchu schiet ik woorden te kort!!

Weetjes

-         Alpaca (soort llama) gegeten in Cuzco: lekker!

-         De fotoshoots op deze reis waren ongeveer ontelbaar

-         De meisjes in hogar anar hadden een welkom-terug verrassing voorbereid: dansjes en tekeningen, super schattig!

-         Zaterdag hadden we een culinaire tour met onze Spaanse juf: ceviche en pisco sour leren maken, super lekker peruviaans gegeten, naar een marktje voor fruit te proeven en de kers op de taart: naar een Peruviaanse desserten specialist: mmmmmmmmm

Huacachina

Vorige weekend zijn we weer op tripje geweest. Deze keer werd het Huacachina, een lagune midden in de woestijn waar een beetje hostels, restaurants en hotels rondom gebouwd zijn en ongeveer een halve km doorsnede heeft. Volgens de legende is de lagune ontstaan toen een prinses haar kleding uittrok om te baden. Toen de prinses in haar spiegel zag dat ze bespied werd door een jager liet ze hem vallen, waarop de spiegel prompt in de lagune veranderde. Bij de lagune staat ook een beeld van deze prinses in al haar glorie. Tot zover even wat historie. Zaterdagmiddag kwam we daar aan en het was weer een zwoele 30 graden! Na een zoektocht naar een geschikte hostel met onze taxichauffeur, besloten we te gaan voor eentje met zwembad en disco. Het eerste wat we deden was op zoek gaan naar lekker eten en een ijsje, wat zeker goed geslaagd was (slaatje met superlekkere groene asperges)! Toen zagen we weer vele winkeltjes en besloot ik om zo een garensliert in mijn haren te laten maken. Het resultaat mocht er wel wezen! Dat was allemaal alweer zeer vermoeiend in die hitte dus het enige dat erop zat was te gaan relaxen aan ons zwembad. ’S Avonds dachten we eens zot te doen en hadden we ons ingeschreven voor een piscotour. Daar gingen we dan in een busje met 5 peruvianen, 7 mensen die niet kwamen opdagen en een spirituele Australiër. Na een hobbelig ritje door the middle of nowhere kwamen we aan in de bodega waar we een rondleiding kregen. We kregen veel pisco en wijn en er werd mij ook een fles pisco beloofd omdat ik een vraag goed beantwoord had maar daar heb ik toch niet veel van gemerkt toen we terug naar huis gingen. Er was ook een leuke bar midden in de bodega waar we nog salsa dansten. Erna gingen Flore en ik toch nog even kijken in de disco. De volgende dag was het dan zover, sandboarden! De buggy (soort grote gocart) stond ons al op te wachten. De buggy scheurde door de duinen en mijn gezicht werd een tintje bleker maar wat een uitzicht!! De eerste reactie bij de eerste duin: oh my god dit is een zwarte piste! Daar ging ik dan, al had ik geen controle op mijn board omdat mijn voeten te klein waren voor de klittenband en ze dus veel te los zaten. Een andere optie was op u buik op de plank gaan liggen en naar onder scheuren, ook zeer leuk! De duinen beklimmen in een hitte boven de 30 graden was niet zo evident maar het boarden was super! De laatste duin was super lang, zelfs zo lang dat mijn wax er al vanaf was voor ik onder was! Erna had iedereen nood aan hetzelfde: zwemmen! Daarna nog wat rondgekuierd en was het alweer terug tijd om naar huis te gaan!

Weetjes:

-          We zijn na veel onderhandelen met de straatverkopers ook binnen geraakt op het eetfestival Mistura. Echt super! kei veel en lekkere specialiteiten van Peru getgeen. Heel veel fruit, anticucho (koeienhart), ricotto relena (gevulde paprika). De chef van El Bulli was ook van de partij dus dat was wel heel speciaal!

-          Vorige woensdag zijn we naar de Red hot chili peppers geweest in het voetbalstadium! Wat een optreden!

-          We zijn ook al in een Peruviaanse kliniek beland aangezien Elke aan de infuus moest omdat haar maag en darmen zot aant gaan waren.

-          We hebben deze week Flore haar verjaardag ook uitgebreid gevierd met 2 grote chocolade taarten, een lekker etentje in een pizzeria en een leuk erasmusfeestje!

-    Jullie moeten natuurlijk niet denken dat wij hier enkel op vakantie gaan en leuke uitstapjes doen maar Marlies en ik werken ook hard in Hogar Anar en het Consultorium. We hebben al heel leuke workshops (tallers) met de kinderen gedaan rond emoties en individuele therapie met 4 meisjes. Een dag in het werkleven van Marlies en ik ziet er ongeveer zo uit: om half 9 vertrekken met de microbus om rond 10u aan te komen op Hogar Anar. Van 10-11u werk ik met een meisje van 6 met een mentale achterstand en die niet kan praten. Tussen 11 en 13.30 bereiden Marlies en ik onze tallers voor of hebben we gesprekken met de directrice. Om 13.30 komen de meisjes van de lager school terug en eten we samen. om 14.15 komen de meisjes van het secundair terug en eten zij. Ondertussen helpen we de meisjes omkleden. Van 14.30 tot 15.30 heb ik een individuele therapie met een meisje van 9 die ook een mentale achterstand heeft en niet kan lezen of schrijven. Van 16-17 hebben we een taller met de kleinste meisjes over een bepaald thema en van 17-18 hebben we een taller met de grotere. Dan pakken we de bus en zijn we rond 19.30 terug in Casa Marfil!

Ter land, ter rivier en op het paard!

Vorig weekend was het weer tijd voor een nieuw tripje: Lunahuana! Zaterdag in de vroege ochtend werden we opgepikt door onze gids Luis. In Lunahuana lachte de zon ons al toe en kon de zomeroutfit uit de rugzak gehaald worden! Na de specialiteit van daar gegeten te hebben (camarron: soort rivierkreeftjes) konden we eindelijk uitrusten aan ons zwembad met zicht op reusachtige bergen en een hemelsblauwe lucht, prachtig! Daarna was het tijd voor een tour door de stad. Eerste stop was incahuana, ruines van de incas of volgens Elien ‘weer ene hele hoop stenen’ of volgens Flore ‘dat gaat ge mij toch niet vertellen dat dat van de inca’s is’. De wind blies ons bijna weg en Luis was vergeten te zeggen dat het daar wel eens koud kon zijn. Het uitzicht was weeral prachtig! Daarna was het tijd om ‘het spookhuis’ te bezoeken. Volgens de legende is daar een familie gestorven aan een ziekte en dwaalt de geest van de vrouw er nog altijd rond. De volgende stop was een bodega van wijn en pisco. De proeverij ging er snel aan toe, we hadden ons slokje nog niet fatsoenlijk doorgeslikt of hij was al daar met nog een scheutje. Over het algemeen is de wijn hier niet te drinken, super zoet! (al een geluk dat er wel redelijk fatsoenlijk bier is). Als laatste bezochten we een imker waar Marlies en Gwen zich te goed deden aan de energiebollen. ‘S avonds aten we nog een gezond soepje, volgens Luis moesten we iets lichts eten voordat we op stap gingen (Peruvianen zijn heel slim). Als afsluiter van de leuke dag gingen we nog een paar pisco sours drinken. Zondag was het tijd voor actie! Eerst quatrimotors (quads), super mooi landschap en echt heel leuk, al had ik wel verwacht dat we wat sneller door de woestijn gingen scheuren! Daarna raften: (hard) roeien, gillen, nat worden, (soms) wilde rivier, veel lachen, echt een super toffe ervaring!! De laatste activiteit was paardrijden om even tot rust te komen (al een geluk dat mijn paard niet op hol geslagen is). Zoals het hier hoort, waren we te laat voor onze bus naar huis maar: no te preocupes! Hier in Peru moet ge u nooit ergens zorgen voor maken of u opjagen, het is hoe het is! Met deze goede raad ga ik afsluiten (en ook nog, neem nooit een gids mee want het kan wel eens u babysit worden)

Weetjes:
- Woensdag is Carola aangekomen en ze blijft tot maandag in Casa Marfil logeren, gezellig! We hebben al heel leuke dingen gedaan dit weekend zoals lekker gaan eten, naar miraflores geweest, parque de las leyendas bezocht (zoo waar heel peru in is nagemaakt EN waar ik mijn eerste llama gespot heb!!) en hopelijk geraken we morgen binnen op het eetfestival!
- Ik ben woensdag ook voor de eerste keer met Marlies naar het psychologisch consultorium geweest. Weer helemaal peruvian style: eerst een uur wachten en dan 2 casussen doornemen.
- Woensdag hebben Elien, Elke en ik onze eerste Spaanse les gehad van een superlieve vrouw! Ze had voor ons een magneet genaaid met Te quiero Peru en heeft ons al direct uitgenodigd voor een groot eetfestijn bij haar thuis in december!
- Vandaag hebben we poging 1 gedaan om duvel te vinden maar Luis (onze gids van het weekendje) had blijkbaar niet begrepen wat dat was dus hopelijk wordt poging 2 iets beter!

 Adios! x 

Stage in Hogar Anar

Ik doe samen met Marlies stage in Hogar Anar, een residentiële voorziening met meisjes tussen 6 en 17 jaar die (tijdelijk) uit huis zijn geplaatst of wees zijn. Een beetje zoals bijzondere jeugdzorg bij ons. De eerste week was al heel leuk geweest, we hebben een goede ontvangst gehad! De meisjes zijn heel enthousiast en blij dat we er zijn! We werken 3 dagen per week (maandag, dinsdag en donderdag). Marlies en ik begeleiden 4 meisjes individueel en geven workshops, talleres zoals ze dat hier noemen. Dat is altijd rond een bepaald thema zoals sociale vaardigheden, vriendschap, emoties, … Ook doen we talleres met de tia’s, de verzorgsters die in Hogar Anar wonen, rond problemen die ze hebben en een beetje relaxen. Marlies en ik hadden al yoga in gedachten dus zijn we eens een lesje gaan volgen op de fitness, al was dat iets te spiritueel voor mij! We krijgen de vrijheid om alles in te vullen hoe we het zelf willen, dus das wel heel leuk! ‘S middags mogen we daar mee-eten, zo kunnen we echt Peruviaans eten en het is vaak best wel lekker! Heeft als voordeel natuurlijk ook dat we niet meer moeten koken als we rond half 8 thuiskomen. We zijn meestal 1u20min (enkele rit) onderweg met een busje dat meestal propvol zit. Niet altijd even aangenaam en comfortabel maar het went wel J. Op woensdag hebben we in de voormiddag een bespreking met onze stagebegeleidster en namiddag gaan we naar een psychologisch consultorium om een casus te volgen. Wat dat inhoud weten we misschien morgen als we misschien kunnen gaan. En op vrijdag hebben we vrij!

Zondag zijn we naar het schoolfeest geweest van de meisjes. Echt eens leuk om mee te maken! Ook de Peruviaanse uren ontbraken hier niet. Op de uitnodiging stond van 10.00 tot 14.00. In werkelijkheid was het van 11.30 tot na 17u. Alle kindjes waren heel traditioneel gekleed. Eerst zongen ze het volkslied allemaal samen en daarna was er een stoet door de straten met veel muziek en opvallende kleuren. Daarna begonnen de dansen. Iedere klas had een dans van een bepaalde regio in Peru, heel divers! Marlies stond altijd klaar met de camera want we moesten van de tia’s zeker alles vastleggen op foto. Er werden ook veel Peruviaanse gerechten klaargemaakt dus we hebben onze buik weer goed vol gegeten!
Vandaag was het Santa Rosa, een feestdag voor alle Peruvianen! De enige heilige van Peru werd vandaag gevierd. Ik vind onszelf toch ook een beetje heilig omdat wij vandaag zijn gaan werken en deze avond met de meisjes van hogar naar de mis zijn geweest! De mis hier is ongeveer hetzelfde als bij ons uitgezonderd: er wordt gitaar gespeeld, de mensen zingen hier allemaal uit volle borst mee, ge moet soms zo op u knieën gaan zitten om te bidden en last but not least de hostie wordt hier rechtstreeks in de mond gegeven (dat was wel even schrikken J ). 

Even nog een aantal weetjes:

-          Vorige week waren we uitgenodigd op een receptie op de Belgische ambassade. Even chic gaan doen tussen allemaal hoge pieten van de VN en ontwikkelingssamenwerking waarna we onze eerste salsapassen gingen uitproberen op de dansvloer (al ging dat nog niet zo vlot).

-          Er is deze week al zeker 3x vuurwerk geweest, al weten we niet wat daar de reden van kan zijn.

-          We zijn ook al goed gaan shoppen (al kosten de kleren hier niet echt veel minder als thuis)

-          Zaterdag zijn ook Elke en Emeline aangekomen

-          Elke, Elien, Tine en ik gaan op 14 september naar de Red hot chili pepers in Lima

-          We gaan ook 1x per week Spaanse les volgen

-          Dit weekend is er weer een leuk tripje gepland naar Lunahuana, een zonovergoten plaats waar we avontuurlijk gaan doen: raften, paardrijden en met de quad door het landschap scheuren! Ook niet te vergeten: luieren aan het zwembad en lekkere plaatselijke specialiteiten proeven!

Iemand jaloers? J